Iedereen kan dan wel bedenken dat het waarschijnlijk minder wordt want niet alleen hebben de deelregeringen er weinig budget voor teruggekregen, België zucht onder een flinke schuldenlast die ook nog eens wordt verergerd door een rente die (door de Europese schuldencrisis) hoger is dan die in Nederland. De nieuwe regeringen zullen dus proberen binnen hun begroting een vervanging te vinden die niet meer kost dan nodig.

In 2014 vervalt de federale regeling en daarna zullen de Belgen het moeten doen met een andere regeling die nog moet worden bedacht. Bijzonder is dan dat er drie regelingen komen want er zijn immers drie deelstaten. Ook benieuwd hoe dat afloopt?

Deze nieuwe regels zijn vastgesteld door de NHG en icm de Gedragscode Hypothecaire Financieringen maar bijzonder genoeg is de AFM het er niet mee eens. Niet omdat ze de regels anders interpreteert maar omdat ze ze niet goed vinden. Opnieuw is dus de AFM in de veronderstelling dat ze een regelgever zijn in plaats van een een regelcontroleur; een vreemde houding die in het verleden al vaker is voorgekomen. De AFM zou het liefst wetgever zijn.

Door deze onduidelijkheid is er wel een vreemde situatie ontstaan, want verschillende banken durven (u leest het goed) de nieuwe regels niet toe te passen omdat ze denken een boete van de AFM te krijgen…. Een beetje de situatie waarin de wet voorschrijft dat de maximumsnelheid 120 km  is en dat de politie structureel vindt dat 110 hard zat is.

Het moet niet gekker worden.

We kijken nu eerst naar de overlijdensrisicoverzekering die op het oog simpel lijkt: iemand overlijdt en er komt geld vrij. Wat valt hier aan te optimaliseren?
- de prijs zo laag mogelijk: ook hier geldt hoe minder betalen voor hetzelfde hoe beter
- de looptijd zo lang mogelijk: de kans op overlijden wordt groter bij het stijgen van de leeftijd, en dus ook de kans dat je er van profiteert
Tot zover logische onderdelen: het wordt ingewikkelder als je denkt aan:
- terugkrijgen van premie als je halverwege stopt
- extra lage premie als je heel gezond bent
- combinatie met beleggen met een kans op een extra hoge uitkering op einddatum
- mogelijkheid om tussentijds voor een uitkering te kiezen in plaats van een bij overlijden.
Er zijn veel aanbieders en ze hebben allemaal in min of meerdere mate van deze verborgen voorwaarden.

Volgende keer over beleggingsverzekeringen.

Beleggen is niet alleen simpel qua doel maar ook qua werking: u krijgt een vergoeding (bv. rente) omdat u het geld niet helemaal zeker terugkrijgt. U loopt risico, soms een beetje (sparen bij de bank) of iets meer (staatsleningen) of heel veel (hardhout), en alles er tussenin. Loopt u veel risico, of liever gezegd verwacht u veel rendement dan hoort daar een hoge vergoeding bij. Een keuze is dus theoretisch vrij eenvoudig: zoveel mogelijk rendement en zo min mogelijk risico en dan aangepast aan je doelen (heb ik het nu nodig of over 30 jaar en is het om van te leven of voor een extraatje).

Het probleem begint bij het vaststellen van die twee grootheden. Rendement is niet alleen hoeveel vergoeding je periodiek krijgt maar ook of je op het eind nog een extraatje krijgt. Risico is feitelijk of en wanneer je je geld terugkrijgt. Een actueel voorbeeld: staatsleningen van een aantal Zuid-Europese landen: de rente is gestegen, dus je krijgt meer vergoeding. Dat is echter niet voor niets; er is een kleine kans die wel toeneemt dat je je geld niet terugkrijgt, of niet helemaal, of later. En die afweging maken is wat beleggen moeilijk maakt, en spannend.

Het woord hypotheek is eigenlijk fout en is een afkorting van wat in essentie een financiering met hypothecaire zekerheid is. Die zekerheid geef je door het verstrekken van “het recht van hypotheek” op een onderpand aan de geldschieter. En daar zit de crux van deze vorm van lenen. Het hypotheekrecht geeft veel mogelijkheden om het geleende geld terug te krijgen, het zorgt er namelijk voor dat de bank het onderpand kan verkopen, zonder dat een ander (de belasting, je zelf, een andere financier) dat kan doen. Zolang het onderpand zijn waarde behoudt zit de geldschieter op rozen en loopt dus weinig risico waardoor de rente relatief laag is. En er zijn soms tientallen pagina’s kleine lettertjes maar de essentie is: je leent geld en als zekerheid geef je je huis in onderpand.

Met dit stukje droge stof in het achterhoofd kunne we vrij snel de beste hypotheek voorwaarden bedenken. Als je geld leent wil je zo min mogelijk knellende voorwaarden; we zetten er een paar op een rijtje:
- de rente zo laag mogelijk; immers hoe minder je betaald hoe beter,
- de aflossingsverplichting minimaal; aflossen is het liefst een keuze want de bank vraagt het altijd terug als het niet uitkomt
- de looptijd zo lang mogelijk: als u niet wilt of kunt aflossen dan liever alles maar laten doorlopen
- hoe minder verplichtingen hoe beter; verzekeren, hertaxeren, indexeren, waarde opbouwen hebben allemaal nut, maar liever niet verplicht.

Als u zeker weet dat er niets verandert in uw leven gedurende de rest van de looptijd van de hypotheek dan hoeft u niets te doen. Anders zou het wel eens verstandig kunnen zijn om voor 1 augustus tot actie over te gaan en de vrijheid die u nu nog geniet te gebruiken. Omdat u niet de enige bent raden we u wel aan om daar niet tot het laatste moment mee te wachten; de prognose is dat het een drukke zomer wordt bij intermediairs en banken.

Is het nu omdat niemand durft te zeggen dat die vriendelijke man weg moet en is dit een makkelijke manier om dat te regelen? Die vraag schoot me te binnen toen ik dit bericht hoorde. Niet alleen is de onafhankelijkheid van De Nederlandse Bank iets waar je je vraagtekens bij kunt zetten het is ook nog eens een benoeming die blijkbaar door de politiek wordt bepaald; een politieke benoeming dus. En dat was nou net niet de bedoeling van DNB. Enfin, de crisis die Wellink ook niet zag aankomen kost hem uiteindelijk de kop. Niet dat hij het kunnen voorkomen en niet dat iedereen nu weet wat hij wel had moeten doen maar het is altijd prettig om iemand op te offeren aan het gevoel dat het vanaf nu beter gaat omdat we tenminste hebben gehandeld. En eigenlijk vindt Noud Wellink het zelf ook niet zo erg want het oeverloze gedoe om zijn positie, vooral uitgevochten in media die ook weinig of geen inzicht hebben van de werkelijke inzet, handelswijze en alternatieven die hij had, moet hem toch onderhand genoeg zijn. En dan is dit ook wel een nette manier om afscheid te nemen.

In deze grafiek zie dat het niveau van het dramatische 2004 in gereedgekomen woningen ongeveer is gehaald en de aanvraag van bouwvergunningen is nog nooit zo laag geweest sinds 1995! Tel daar de nog steeds voortdurende prijsdaling op de huizenmarkt bij op en het wachten is op de volgende domper: de hypotheekrenteaftrek. Want dat die vervalt is zeker, de vraag is hoe en hoe snel. De manieren waarop dat kan gebeuren is talrijk en er zijn ook mogelijkheden bij die de VVD kan laten geloven dat er niets veranderd maar per saldo de aftrek beperken (bv belastingverlaging). Om een lang verhaal kort te maken: ik schat in dat de huizenprijzen de komende jaren praktisch niet zullen stijgen; een lage productie is dan wellicht nog niet zo heel slecht nieuws…..behalve voor aannemers.

Om maar eens een voorbeeld te noemen: sectoren die op de een of andere manier met de bouw hebben te maken zitten nog midden in de ellende en de aannemers die nog een volle portefeuille hebben zijn dun gezaaid en de rest stevent op een onzekere tijd af. De hele nieuwbouwmarkt die de boel een beetje overeind hield is inmiddels van een belangrijke peiler af: de koopsubsidie pot is leeg.

Hoe dan ook, vandaag is een noodmaatregel overeengekomen die 720 miljard oplevert om de Euro en de Europeanen moet redden, gelukkig maar! En wie moet dat betalen? Diezelfde Europeanen natuurlijk.